Słownik medyczny

 

Wyszukaj hasło: lub skorzystaj ze spisu alfabetycznego

 
     
 

 

   
 

Najnowsze hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników

Losowe hasła:
neuropatia
rak sutka
rak szyjki macicy
rumień zakaźny
choroby kobiece
molle
choroba z Lyme
przerost migdałów
przewlekły nieżyt nosa
polipy przewodu pokarmowego
żebra
choroby psychiczne
choroba lokomocyjna
torbiel
skolioza

 

bielactwo

Pojęcie medyczne bielactwo i dokładne informacje wyjaśniające ten termin medyczny. Definicja bielactwa napisana w sposób zrozumiały.

Bielactwo to choroba, która charakteryzuje się brakiem barwnika skóry, którym jest melanina. Funkcjonuje inna nazwa tej choroby, mianowicie albinizm. Wyróżniamy dwie odmiany bielactwa. Możemy mieć do czynienia z bielactwem wrodzonym oraz bielactwem nabytym. Wśród albinizmu wrodzonego wyróżniamy bielactwo uogólnione oraz częściowe. W tej chorobie duże znaczenie ma czynnik dziedziczny.

Albinizm wrodzony uogólniony jest dziedziczony od obojga rodziców. Dziecko nie może wytwarzać melaniny- specyficznego barwnika skóry. Od momentu urodzenia ma jasno- różową skórę, przez którą dosłownie prześwitują naczynia krwionośne. Skóra poza tym jest bardzo wrażliwa na słońce. Nie tylko skóra nie zawiera melaniny, ale także włosy oraz wszystkie narządy. Tej chorobie bardzo często towarzyszy światłowstręt lub oczopląs. Z kolei bielactwo wrodzone częściowe polega na dziedziczeniu wadliwego genu od jednego z rodziców. Na skórze czy włosach pojawiają się charakterystyczne odbarwienia, ale nie mają zasięgu na całe nasze ciało.

Bielactwo nabyte jest dolegliwością, na którą cierpi mniej więcej jedne procent całej populacji. Nie jest znana tak do końca przyczyna tej choroby, uważa się jednak, iż jest ona wynikiem rozpadu komórek barwnikowych skóry. Na pewno istnieje także współzależność choroby z układem nerwowym. Bielactwo nabyte może dotknąć nie tylko naszej skóry, ale także włosów, błon śluzowych oraz innych miejsc, które zawierają melaninę. Najczęściej zmiany te umiejscawiają się na rękach, nogach, szyi, twarzy czy narządach płciowych.

Niestety nie ma jednej skutecznej metody leczenia tego schorzenia. Stosować można różnorodne terapie. Jedną z nich jest na przykład fotochemioterapia, którą także wykorzystuje się przy leczeniu łuszczycy. Poza tym stosuje się również wyciąg z dziurawca oraz autoprzeszczepy naskórkowe. Niewielkie zmiany na skórze można maskować za pośrednictwem różnorodnych kosmetyków oraz poprzez stosowanie środków farmakologicznych.

Bardzo często bielactwu mogą towarzyszyć także inne schorzenia. Przeważnie mają one charakter autoimmunologiczny. Zatem mogą to być choroby takie jak anemia złośliwa, cukrzyca jak również choroby, które dotykają tarczycę. Bielactwo jest chorobą, która nie wywołuje żadnych dolegliwości. Nie towarzyszy mu świąd i nie niesie ze sobą bólu. Jednak plamy i odbarwienia, które pojawiają się w związku z tę chorobą, stanowią dość duży dyskomfort dla chorego. Najbardziej zmiany te nasilają się wiosną oraz latem.

 

   
               
 

 

 
 

(c) 2010 slownikmedyczny.edu.pl - Internetowy słownik medyczny zawierajacy wykaz oraz klasyfikacje chorób. Opisane sa ich przyczyny i leczenie. Każdy opis choroby sporzadzony jest w zrozumiały sposób, zawiera on między innymi objawy, przyczyny powstania , sposób leczenia, ewentualne powikłania oraz szereg porad majacych na celu zapobieganie danej chorobie. Choroba ludzka wyjasniona przystępnym językiem. [kontakt]